29 Aralık 2018

Sıkça Sorulan Sorular

1.Vize nedir?
Vize, bir devletin dış temsilcilikleri veya sınır makamları aracılığıyla,
ülkesine seyahat edecek bir yabancının pasaportuna koyduğu ve bu
yabancının ülkesinin sınır kapısına kadar giderek sınır makamlarına
giriş için başvuru yapabileceğini girebileceğini gösteren bir kayıttır.
2-Vize alırken hangi belgeler istenir?
Vize başvurusunda istenilen belgeler ülkeden üllkeye, seyahat amacına
veya başvuru tipine göre büyük değişiklikler gösterebilmektedir. Bu hususta ilgili temsilcilikten ya da profesyonel bir vize danışmanlık şirketinden bilgi alınması gerekmektedir.
3-Kimler vize alamaz?
Bir ülkeye hangi yabancının girebileceğine karar vermek, uluslararası
hukuka göre o devletin egemenlik yetkilerindendir. Bu husus,
tartışılmaz temel bir kuraldır. Devletler ülkelerine hangi yabancıların
girebileceğini kendi ulusal çıkarlarına göre belirlerler. Her devletin
ülkesine girmeleri yasaklı/sakıncalı yabancılar listesi vardır. Ayrıca
yasaklılar listesinde bulunmayan bir yabancıya, ekonomik olarak yük
olabileceği, kamu düzenini bozabileceği ve kamu sağlığına risk
oluşturabileceği gerekçeleriyle vize verilmemesi mümkündür.
4-Schengen Vizesi nedir?
Avrupa Birliği’nde 1995’te yürülüğe giren Schengen Sözleşmesi ile bu
sözleşmeye taraf ülkeler aralarındaki sınır kontrollerini kaldırmışlardır.
Bu şekilde oluşturulan Schengen bölgesinde dış sınır kontrollerinde
ortak uygulama ve kurallar hayata geçirilmiştir. Schengen alanı vize,
polis ve yargı alanlarındaki işbirliğini kapsamaktadır.

Schengen’e üye ülkeler aşağıda yer almaktadır:
Almanya, Avusturya, Bulgaristan, Belçika, Çekya, Danimarka, Estonya, Finlandiya, Fransa, Hırvatistan, Hollanda, İspanya, İsveç, İtalya, Letonya, Litvanya, Lüksemburg, Macaristan, Malta, Polonya, Portekiz, Romanya, Slovakya, Slovenya, Yunanistan. 

AB’ye üye olmayan İsviçre, İzlanda, Norveç ve Lichtenstein da Schengen
bölgesine dahildir.

Bir yabancı Schengen bölgesine üye ülkelerden birinin vizesi ile
girdiğinde diğerine serbestçe seyahat edebilmektedir. Bununla birlikte,
Schengen vize rejimi yönetmeliği uyarınca, Schengen vizesi ilk defa
kullanılırken vizenin alındığı ülkeye giriş yapma zorunluluğu
bulunmaktadır. Örneğin İtalya’nın temsilciliklerinden alınan vize ile
önce İtalya’ya giriş yapılması gerekmektedir. Bu çerçevede Schengen
bölgesine seyahat edecek vatandaşlarımızın vizelerini ilk giriş
yapacakları ülkenin temsilciliğinden almaları hususu önem
taşımaktadır.

Schengen ülkeleri ortak Schengen Information System-SIS adı verilen
bir veri tabanından yararlanırlar. Bu veri bankasında Schengen
ülkelerine girmesi gereken kişilerle ilgili bilgiler başta olmak üzere
çeşitli bilgiler yer alır ve üye ülkelerin yetkili makamlarının kullanımına açıktır.
5-Bir ülke vize başvurumu reddedebilir mi?
Uluslararası hukukta devletlerin ulusal egemenlik yetkileri esastır. Bu
egemenliklerini sınırları içerisinde çıkardıkları yasalar ile diledikleri
gibi kullanırlar. Ulusal egemenlik yetkileri arasında ülkelerine hangi
yabancıların hangi koşullarla girebileceklerini belirlemek de vardır.
Vize bu amaca hizmet etmektedir. Devletin bu yetkisi uluslararası
hukuk bakımından tartışılmazdır. Devletler egemenlik yetkilerini
kendi iradeleriyle sınırlayabilirler.
6-Vize başvurum reddedilirse tekrar başvuru yapabilir miyim?
Genelde ilgili ülkeler başvuru sayısına sınırlama koymamaktadırlar.
Ancak ilk başvuru koşullarınızda (ekonomik durumunuzun iyileşmesi,
seyahat nedeninizin farklı olması gibi) bir değişiklik yok ise ikinci
başvuru para ve zaman kaybına yol açacaktır. Çünkü birçok ülke vize
harcı ve vize işlem harcı adı altında tahsil ettikleri meblağları vize
talebi reddedilse dahi iade etmemektedirler.
7-Başvurular ne kadar sürede sonuçlanır?
Bu durum başvuru yapılan ülkeye göre değişkenlik gösterecektir.
Başvuru yapılan tarihten itibaren yaklaşık olarak 15 takvim günü
içinde karara bağlanır. Özellikle başvurunun ayrıntılı bir tahkikat
gerektirdiği bazı durumlarda bu süre azami 30 takvim gününe
kadar uzatılabilir. İstisnai olarak özel bazı durumlarda ek bir
takım belgelerin sunulması gerektiğinde bu süre azami 60 takvim
gününü bulabilir.